Kletskoppen van Cees Holtkamp

Het boek 'De Banketbakker' van Cees Holtkamp bevat alle basisrecepten die je nodig hebt om de heerlijkste koekjes, cakes, taartjes en natuurlijk de beroemde garnalenkroketjes te maken. De recepten zijn over het algemeen vrij eenvoudig; korte ingrediëntenlijstjes, korte beschrijvingen, het ziet er simpel uit. Normaal gesproken ben ik niet zo van de kookboeken-zonder-plaatjes, maar de vormgeving van dit boek is mooi, eenvoudig en klopt gewoon. Echt een klassieker om in de boekenkast te hebben staan.

Nu kwam er laatst familie op de koffie en ik had geen koekjes meer in huis, maar wilde toch iets lekkers maken. Gelukkig puilen mijn voorraadkast en koelkast uit, dus ik ging op zoek naar een recept voor koekjes en kwam uit bij de kletskoppen.

Fantastisch recept, binnen 10 minuten liggen ze op de bakplaat en 5 minuten later kunnen ze weer uit de oven. Zo heb je in 15 minuten verse koekjes op tafel staan. O, en ze zijn ook nog eens veel lekkerder dan kletskoppen uit de supermarkt, die meestal met pinda's worden gemaakt.

Kletskoppen

30 gram zachte roomboter

100 gram witte (basterd)suiker

20 gram melk

mespunt kaneel

mespunt zout

30 gram amandelschaafsel

50 gram bloem

Verwarm de oven voor op 180 graden. Laat de boter half smelten in de magnetron. Meng met de suiker en de melk, kaneel en zout. Voeg het amandelschaafsel en de bloem toe en roer even goed door. Vorm op een bakplaat hoopjes van het mengsel (ongeveer ter grootte van een walnoot), met een flinke tussenruimte. Zet de bakplaat in de oven en houd de koekjes goed in de gaten. Na een minuut of twee lopen ze helemaal uit. Zodra ze aan de buitenranden bruin beginnen te worden zijn ze klaar. Haal de koekjes uit de oven. Ze zijn nu nog zacht, maar zullen binnen enkele minuten lekker hard worden. Bewaar in een afgesloten trommel.

Twee keer makreel

Makreel... een van mijn lievelingsvissen. En dan de gerookte variant. Voor als ik snel iets lekkers voor op een toastje op tafel wil zetten. Makreel is goedkoop, bevat veel vitamine B12 en staat niet op de 'verboden lijst', voor als je zonder gewetensbezwaren een visje wilt happen.

Hoe klaar te maken?

Men neme een makreel. Haal de huid en het vet eraf met een mesje. Ontdoe de makreel van de graten. Meng de ene helft van de makreel met 50 gram gesmolten boter en een snuf zout. Meng de andere helft met twee eetlepels crème fraiche en een flinke theelepel mierikswortel. Toastjes of stokbroodjes erbij et voila!

Tortilla

Nog zo'n heerlijk gerecht waarin je allerlei restjes kunt verwerken. De basis van een tortilla vormen zes eieren & een flinke portie geduld. Aardappel is ook een veel voorkomend ingrediënt. Oftewel: heb je wat gekookte aardappels over van de vorige dag? Snijd ze in plakjes of blokjes, snijd er een uitje bij, en wat spekjes, gooi alles in een koekenpan en bak even. Zet het vuur zo laag mogelijk. Kluts de zes eieren met wat zout en een scheutje room. Giet het eimengsel over de aardappels heen. Deksel op de koekenpan en 15 tot 20 minuten geduld. Hoe lager het vuur, hoe mooier de tortilla gaart. Als de tortilla van boven gestold is en twee keer zo hoog als toen je alles in de pan deed, is hij klaar. Nu is het de kunst om de tortilla vanuit de koekenpan heel op een bord te krijgen en er mooie punten van te snijden. Zowel warm als koud erg lekker. Op de foto: tortilla met aardappel, dille en geitenkaas. Ook courgette combineert lekker. Of gerookte zalm. Of chorizo. Eigenlijk kan alles er wel in.

Minipizza's

Waarschijnlijk was het Nigella, zij heeft altijd van die slimme recepten. Anyway, ergens las ik dat, als je lui bent en geen uren in de keuken wilt staan (en die gemoedstoestand maak ik nogal eens mee), je pizzabodems van pitabroodjes kunt maken. Sindsdien liggen pitabroodjes standaard bij ons in de kast. Ik ben nogal van de lekkere kaasjes, maar soms hebben we iets teveel kaas en andere restjes in de koelkast staan. Dit recept is perfect om al die restjes weg te werken. De bodem wordt heerlijk knapperig, omdat de pitabroodjes zo lekker dun zijn. Ook als late night snack op een feestje doen ze het goed trouwens.

Minipizza's voor 4 personen

8 pitabroodjes

1 blik 'polpa di pomodori' of tomatenblokjes

alle soorten kaas die je in je koelkast hebt liggen (roomkaas, geraspte kaas, parmezaan, mozzarella, geitenkaas, gorgonzola, cheddar, brie, camembert, je kunt het zo gek niet bedenken of het kan erop, gewoon proberen)

Optioneel: uien, ansjovis, blikje tonijn, tomaatjes in schijfjes, basilicumblaadjes, blokjes courgette, plakjes knoflook, reepjes ham, blokjes kipfilet, olijven etc. etc.

Verwarm de oven voor op 200 graden. Snijd de pitabroodjes doormidden en besmeer iedere helft met de tomatenpolpa. Beleg daarna de rondjes met alles waar je zin in hebt. Schuif ze drie minuten in de oven en eet smakelijk!

Guacamole

Hoe houd je guacamole groen? De algemene tip is de pit in de saus te laten liggen. Het helpt inderdaad iets, maar de guacamole verkleurt wel. Mijn tip: voeg een eetlepel crème fraiche toe. Klopt, het is dan geen authentieke guacamole meer, maar het helpt wel, en de smaak is er niet minder om.

Op het internet zijn talloze recepten te vinden, hieronder mijn favoriet:

Guacamole

Ingrediënten:
2 avocado's
1 sjalot, gesnipperd
1 tomaat, in kleine blokjes
flinke scheut citroensap
1 eetlepel crème fraiche
beetje zout, naar smaak

Prak de avocado's met de crème fraiche fijn. Roer de sjalot, citroensap en tomaat erdoor. Als je de guacamole niet meteen opeet, kan het natuurlijk geen kwaad om de pitten erin te leggen.

Mexicaanse tortillachipsschotel

 

Ah... weer een too-easy recept, klaar in 10 minuten, groots effect op tafel.

Mexicaanse schotel

Ingrediënten voor 4 personen:

250 gram gehakt

1 blik chilibonen

1 blik zwarte bonen
1 bosje lente-ui
peper/zout

1 zak tortillachips naturel

200 gram geraspte kaas

Bak het gehakt rul. Laat de zwarte bonen uitlekken en voeg ze samen met de (niet-uitgelekte, want de saus is heerlijk) chilibonen aan het gehakt toe. Hak de lente-ui in stukjes en bak ze nog 'n minuutje mee. Voeg peper en zout naar smaak toe.

Doe alles in een grote schaal, verdeel de tortillachips langs de rand, strooi de geraspte kaas erover en zet het geheel 3 minuten onder de hete grill, totdat de kaas gesmolten is.

Serveer met crème fraiche, tacosaus en guacamole (zie volgende blog).

Pesto & Tapenade IV

Deze pesto/tapenade staat of valt met de juiste olijven. Ik gebruik Taggiasche olijven. Dit zijn kleine paars-zwarte olijfjes (verkrijgbaar in 'n glazen potje bij AH of bij de delicatessenwinkel) uit Italië. Ze zijn veel duurder dan gewone zwarte olijven, maar geloof me, het is een wereld van verschil.

Zwarte olijventapenade

100 gram taggiasche olijven
1 teentje knoflook
plukje tijm
50 gram parmezaanse kaas
4 ansjovisfilets
1 theelepel kappertjes
50 gram pijnboompitjes

Maal alle ingrediënten in de keukenmachine en voeg olijfolie toe tot het een smeuig geheel is.

Een leuk boekje met nog veel meer geweldige recepten is 'Pesto & Tapenade' van Thea Spierings.

Pesto & Tapenade III

Dit is een van de allerlekkerste tapenades die ik ken, makkelijk te maken en weer eens wat anders dan tonijnsalade op een toastje.

Tonijntapenade

100 gram tonijn in water uit blik
50 gram zwarte olijven
1 eetlepel kappertjes
4 ansjovisfilets
olijfolie

Maal alle ingrediënten in de keukenmachine en voeg olijfolie toe tot het een smeuig geheel is.

Pesto & Tapenade II

Tomaten-basilicumtapenade

100 gram gedroogde tomaten
50 gram pijnboompitten
50 gram parmezaanse kaas
bosje (paarse) basilicum
olijfolie

Maal alle ingrediënten in de keukenmachine en voeg olijfolie toe tot het een smeuig geheel is.

Pesto & Tapenade I

Had ik al eens verteld dat ik dol ben op pesto's, tapenades, chutneys, sausjes en andere lekkere smeerseltjes? Ik heb inmiddels een zeer uitgebreide verzameling recepten. Supermakkelijk te maken, groot succes op 'n toastje of stokbroodje.

Tomatentapenade

150 gram gedroogde tomaten
50 gram pijnboompitten
olijfolie

Maal de gedroogde tomaten en pijnboompitten in de keukenmachine fijn, en voeg naar smaak olijfolie toe.

De Goddelijke Huisvrouw

'Hoe word ik een goddelijke huisvrouw' is de titel van een van Nigella Lawson's kookboeken. Ik was daar op mijn achtste al uit: door de meest heerlijke cakes en koekjes te bakken. Vijftien jaar later werd dat inderdaad door mevrouw Nigella Lawson herself bevestigd.

Ik zie mezelf nog staan, als meisje van acht, in de keuken in mijn ouderlijk huis. Donkergroen linoleum op de vloer, een donkere eikenhouten keuken, okergele tegeltjes op het aanrecht. Boven de keukenkastjes een richel met allerhande blikjes van De Ruijter en Pickwick die mijn moeder verzamelde (en die inmiddels mijn huis sieren). 

En daar stond ik dan, het liefst likkend aan de deeghaken van de mixer bij het maken van cakebeslag, of kleine balletjes draaiend voor pre-baked-consumptie van het koekdeeg, ik had al vroeg door wat lekker eten was. Na een gesprekje met Ben&Jerry's jaren later, besloten zij cookie dough ijs te maken. Mijn helden!

Mijn kookbijbel in die tijd was 'Het grote bakboek - wat u zelf bakt smaakt het lekkerst'. De kaft is nu grotendeels versleten, de pagina's liggen los en zijn beduimeld met vette vingerafdrukken. Dit boek is mijn meest dierbare kookboek. Het recept voor cakebeslag heb ik tientallen keren gemaakt (simpel te onthouden: 200 gram zelfrijzend bakmeel, 200 gram suiker, 200 gram boter en 4 grote eieren - 75 minuten op 160 graden) en ik heb gevarieerd met banaan, rozijnen, chocolade etc. Rond Sinterklaas was het recept voor Pepernoten bij mij favoriet (100 gram zelfrijzend bakmeel, 50 gram donkerbruine basterdsuiker, 1,5 theelepel speculaaskruiden, mespunt zout, 40 gram koude, harde boter en 2 el melk - 20 minuten op 175 graden) en tussendoor maakte ik vaak kletskoppen of zoute bolletjes (100 gram zelfrijzend bakmeel,  tl zout, peper, 75 gram koude, harde boter - 25 min op 175 graden).

Mijn moeder zei altijd tegen ons dat we, zolang als de cake in de oven stond, op onze tenen door het huis moesten lopen en heel zachtjes doen. Als je namelijk teveel herrie maakte, dan zou de cake inzakken. Wat een briljante manier om even 75 minuten rust te creëren in huis, we geloofden mijn moeder op haar woord.

Nog steeds ben ik dol op alles wat uit de oven komt. Tegenwoordig maak ik 'moderne versies' van de cake van vroeger, in de vorm van muffins (ik heb een heuse muffinperiode gehad), brownies en cheesecake. Het grote voordeel van het maken van muffins is dat je niet minutenlang hoeft te mixen. Je gooit de natte ingrediënten bij elkaar, en in een andere kom de droge. Beetje mengen, alles bij elkaar gooien en klaar is je muffinmix. En muffins zijn natuurlijk veel sneller klaar in de oven.

En ik kan er niet omheen om het hier toch even te vermelden: de allerlekkerste muffins komen van de Albert Heijn. Het zijn die donkerbruine chocolademuffins met echte stukjes chocolade erin. Lekker klef, een enorme calorieënbom en het ideale 'goedmakertje' op mijn werk. Mocht je in de toekomst iets goed te maken hebben met iemand: try these!!

BBQ

Het BBQ-seizoen is weer begonnen! Ik ben bezig met het organiseren van een BBQ voor ons gehele appartementencomplex. Fijne BBQ recepten zijn welkom, stuur ze als reactie op deze blog.

Hieronder een recept van mijn schoonvader - enigszins aangepast aan mijn eigen smaak. Als we bij mijn schoonouders barbecueën, komt er niets anders op de BBQ dan deze sateetjes, verrukkelijk!

Saté van speklapjes voor op de BBQ

Ingrediënten

heel veel speklappen

10 eetlepels ketjap manis

2 eetlepels sambal

10 eetlepels poedersuiker

gemberpoeder
kerriepoeder
paprikapoeder
sereh
veel geperste knoflook
peper

Meng de ketjap, sambal, poedersuiker en knoflook in een grote schaal. Voeg naar smaak 1 theelepel of meer van de gember, kerrie, paprika, sereh en peper toe. Roer goed door en leg de speklappen een nachtje in de marinade. Rijg ze daarna aan sateprikkers (eerst even in water geweekt om verbranden te verkomen) en leg ze op de BBQ. Als ze bijna zwart zijn, zijn ze klaar!

Saucijzenbroodjes

Het geheim van lekkere saucijzenbroodjes is de vulling. Gebruik geen gehakt, maar ontvelde chipolataworstjes. Snijd bladerdeegplakjes doormidden en leg er een beetje vulling op. Maak er rolletjes van en leg ze op een bakplaat. Bestrijk ze met ei, en bestrooi ze eventueel met sesamzaad. Een minuut of 10 in een voorverwarmde oven van 200 graden. Veel en veel lekkerder dan die vette kleffe dingen uit de supermarkt, wedijverend met de saucijzenbroodjes van de bakker, veel meer voldoening doordat je ze zelf gemaakt hebt en klaar in nog geen 20 minuten inclusief oventijd!

Twee keer knoflooksaus

Ik ben dol op knoflooksaus. Alleen... knoflooksaus uit de supermarkt kan mij zelden bekoren. De enige knoflooksaus die ik nog wel eens wil kopen is 'shoarmasaus' in dat vierkante bakje van Remia of Spaanse aioli in dat ronde gele bakje (de vakkenvuller weet wel welke ik bedoel). In mijn jongere jaren werkte ik in een restaurant waar ook een spareribsafhaalgebeuren bij zat. En bij spareribs hoort knoflooksaus. In die tijd heb ik tientallen liters knoflooksaus staan maken, fris, pittig en boordevol knoflook. Of... misschien is mijn gepofte knoflooksausrecept nog wel beter. Vol, romig en zoet. Hier volgen beide recepten, kies zelf maar welke het lekkerst is.

Knoflooksaus

Ingrediënten:

1 pot mayonaise van 500 ml

3 a 4 teentjes knoflook, geperst

2 a 3 augurken, fijngehakt in de keukenmachine

100 ml slagroom

Meng alles door elkaar. That's it. De truc is dat de stukjes augurk de knoflooksaus fris en knapperig maken en het lijkt of er allemaal stukjes knoflook in de saus zitten.

Gepofte knoflooksaus

Ingrediënten:

1 pot mayonaise van 500 ml

1 bol knoflook

100 ml slagroom

Snijd de bovenkant van de bol knoflook af, zodat je 't begin van de teentjes kunt zien. Zet de bol in een vuurvast schaaltje en overgiet met olijfolie. Zet de bol ongeveer een half uurtje in de oven, zodat de knoflook gepoft is. (Je kunt ook meerdere bollen tegelijk poffen en ze flink in de olie zetten. De teentjes smeer je op 'n stukje stokbrood. De olie krijgt een heerlijke knoflooksmaak, laat afkoelen en giet in een fles). Als de knoflook enigszins afgekoeld is, knijp je alle teentjes eruit en pureer je ze met de mayonaise en slagroom.

Doperwtenpuree

Ik ben dol op pesto's, tapenades, dips, sausjes en andere smeerseltjes. Ik kan er blogs over volschrijven (en dat zal ik dan ook doen in de toekomst). Van de week zag ik in de vriezer een zak doperwtjes liggen die er al tijden lag. De man lust namelijk geen doperwtjes 'die groene meelballetjes, die mot ik nie'. Dus wat doe je dan als goede vrouw? Je maakt risi e bisi zonder bisi, erwtensoep zonder erwten, visje met doperwtjes-en-worteltjes zonder doperwtjes enz enz. Maar ja, doperwtenpuree zonder doperwten gaat niet, dan hou je zo ongeveer lucht over. Ik heb gezegd dat het groen kwam van broccoli, maar manlief is te slim. Hij vroeg: waarom noem je het dan doperwtenpuree? Kortom, ik had de hele bak voor mezelf. Mmmm.

Ingrediënten:

1 zak doperwtjes (450 gram)

2 handen vol verse munt

2 handen vol pecorino

2 dl olijfolie

zout

Blancheer de doperwtjes twee minuten en giet ze af. Pureer ze met de munt en de pecorino in de keukenmachine of met de staafmixer. Giet geleidelijk de olijfolie erbij en voeg zout naar smaak toe. Een kneepje citroensap zou ook nog kunnen. Lekker op bruschetta of grove plakken brood.

Cannoli's vullen, a hell of a job

Nu was ik in de veronderstelling dat, als ik de rolletjes eenmaal in huis had, het maken van de vulling voor de cannoli’s een koud kunstje zou zijn. De rolletjes heb ik inmiddels, zowel kleine als grote. Uit Italië… en uit Nederland. Bij http://www.italiewarenhuis.nl/ zijn ze te bestellen. Het recept dat ik gebruik komt uit het boek ‘De complete keuken van Italië’. Het ziet er gemakkelijk uit: meng 250 gram ricotta met 125 gram poedersuiker. Voeg eventueel wat fijngehakte bigarreaux en geraspte chocolade toe en vul de cannoli’s met dit mengsel. En daar gaat het mis.

Poging 1: ik houd het recept braaf aan. De vulling ziet eruit als dikke soep, terwijl het aardappelpuree dikte zou moeten zijn. Wat te doen?

Poging 2: hij mag best wat zoeter, bij Giolitti waren de cannoli’s ook mierzoet. Weet je wat, ik voeg nog ’n berg poedersuiker toe. Dan wordt het geheel misschien ook dikker. Niet dus.

Poging 3: een nachtje in de koelkast? Het mengsel is nu koud… en heeft nog steeds dezelfde soepachtige consistentie.

Poging 4: zou het aan het recept liggen? Ik ga eens even googlen. Talloze recepten voor canolli’s, maar hier kom ik ook niet veel verder mee. Het enige verschil met mijn oorspronkelijke recept is, dat in veel recepten gewone suiker in plaats van poedersuiker wordt gebruikt. Googlen op ‘cannoli vulling te dun’ geeft überhaupt geen hits. Ben ik dan echt de enige met dit probleem??

Poging 5: is de ricotta die ik in de supermarkt haal niet goed? Te waterig? Wat als ik die een nachtje laat uitlekken? En laat ik dan ook meteen gewone suiker in plaats van poedersuiker toevoegen.

Jaaah, het werkt! De suiker smelt door de stevige ricotta heen en het mengsel is lekker dik. Met 'n theelepeltje vul ik de rolletjes. Bigarreauxtje erop, beetje poedersuiker erover en genieten maar. Als je 't eenmaal doorhebt is het een piece of cake om ze te maken. Later lees ik trouwens in een tijdschrift: 'gebruik geen ricotta uit de supermarkt in bakjes, dat werkt niet.' Aha.

Vegetarische tomatenlasagne

Vegetarische tomatenlasagne

Ingrediënten voor 8 personen:

5 blikken tomatenblokjes

3 blikjes tomatenpuree (de hot puree heb ik weggegooid)

2 uien

5 teentjes knoflook, geperst

1 aubergine

1 courgette

flinke scheut rode wijn

1 potje zwarte olijven

handje verse tijm

2 eetlepels gedroogde oregano

veel geraspte kaas

lasagnebladen

Snipper de uien en laat ze een half uurtje op laag vuur sudderen, zodat ze zoet en glazig zijn. Voeg de knoflook toe. Zet het vuur hoger, voeg de tomatenpuree toe en bak even mee. Snijd ondertussen de aubergine en courgette in blokjes en voeg ze toe. Overgiet het geheel met een flinke scheut rode wijn. Voeg daarna de blikken tomatenblokjes toe, de tijm, oregano, olijven en peper/zout naar smaak. Laat het geheel een half uurtje sudderen, zodat de smaken kunnen intrekken. Bouw dan laagje voor laagje de lasagneschotel op (je hebt waarschijnlijk meerdere ovenschalen nodig voor deze hoeveelheid).

Ik maak meestal ook een grote pan bechamelsaus, die ik er op het laatst overheen giet. Verdeel er daarna flink wat geraspte kaas over en zet de schalen een minuut of 20 in een op 180 graden voorverwarmde oven.

Ook lekker: maak een mengsel van twee bekertjes creme fraiche en een bakje ricotta en schep er halverwege het opbouwen van de lasagne een laagje doorheen.

Niet vega? Voeg 4 blikjes tonijnstukjes op water toe voor een vislasagne.

Gele groentencurry

Ook voor mensen die vegetarisch eten is dit een heerlijke curry. Ik serveer hem meestal naast mijn garnalencurry of rode kipcurry, maar op een vleesloos dagje is deze curry in z'n eentje al prima. Omdat er aardappels in de curry zelf zitten, maak ik hier meestal geen rijst bij. Ter aanvulling kun je pappadums of naanbrood erbij serveren.

Wil je een Indiaas/Thaise rijsttafel? Maak dan alledrie de curries en serveer ze in grote schalen. Zet er een kom rijst bij, pappadums met mangochutney (potje of zelfgemaakt), naanbrood met komkommer-muntraita en een lekkere Oosterse salade.

De simpelste komkommer-muntraita maak je door een halve liter yoghurt te mengen met een geschilde, geraspte, met zout bestrooide komkommer en flink wat gehakte verse munt. Voor de smaak voeg ik altijd een theelepel suiker toe. Zo krijg je een hartig-zoete dip, lekker fris bij de pittige curries.

Gele groentencurry

500 gram winterwortelen, in plakjes gesneden
500 gram vastkokende aardappelen, in blokjes gesneden
2 uien, gesnipperd
2 teentjes knoflook
2 eetlepels gele currypasta
2 blikken tomaten

Verhit een wok met wat olie. Bak de wortelen, aardappelen, ui een paar minuten tot ze beginnen te kleuren. Pers de knoflook erboven, voeg de gele currypasta toe en bak nog een minuutje. Doe de blikken tomaten erbij, deksel op de wok en laat in ongeveer 15 minuten gaarpruttelen.

Rode kipcurry

Een rode kipcurry maken is net zo gemakkelijk als een groene garnalencurry binnen 15 minuten op tafel zetten. Voor een zachtere smaak van de curry (wij Nederlanders moeten voorzichtig wennen aan al die pittige smaken) voeg ik tomatenpuree aan de currypasta toe. Hou je van pittig? Dan kun je de tomatenpuree ook vervangen door een extra eetlepel currypasta. Laat je niet van de wijs brengen door de wat langere ingredientenlijst. Het vereist misschien een bezoekje aan de toko om alle specerijen te bemachtigen, maar zodra je die in huis hebt is het in elkaar draaien van de currypasta nog geen twee minuten werk.

Rode kipcurry voor 4 personen

500 gram kipfilet (of 8 kippendijen)
1 blikje kokosmelk
2 eetlepels rode currypasta
1 klein blikje tomatenpuree
1 ui
2 tenen knoflook
1 theelepel gemberpoeder
1/2 theelepel gemalen koriander
1/2 theelepel gemalen kardemom
Olijfolie
50 gram amandelschaafsel

Pel de ui en knoflook en doe ze samen met de currypasta, tomatenpuree en de specerijen in de keukenmachine. Maal alles tot een pasta. Verhit een wok en bak de pasta in wat olie gedurende twee minuten. Zorg ervoor dat de pasta niet verbrand. Snij de kipfilet in blokjes en voeg toe. Bak nog 2 minuten tot de kip rondom gekleurd is. Voeg de kokosmelk toe en laat zo'n 10 minuten pruttelen tot de kip gaar is. Gebruik je kippendijen, laat ze dan minimaal 20 minuten garen in de saus. Rooster intussen de amandelen kort in een droge koekenpan. Strooi de amandelen over de curry voor het serveren. Serveer de curry met rijst, naanbrood, pappadums en/of creme fraiche.

Op de website http://www.aziatische-ingredienten.nl/ kun je meer lezen over - de naam zegt het al - alle ingredienten die in de Aziatische keuken gebruikt worden.

Groene garnalencurry

Een Thaise curry op tafel in minder dan 30 minuten? Echt, curry maken is makkelijker dan je denkt. Begin simpel en maak het ingewikkelder naar mate je ze meer maakt. Ik maak tegenwoordig mijn eigen currypasta en voeg naar smaak kruiden specerijen toe aan mijn curries. Daar worden ze niet authentieker van, maar wel des te lekkerder.

Thailand en India vormen de bakermat van de curries. Maar wat is nou een Thaise curry en wat een Indiase?

Thaise curries bevatten over het algemeen veel kruiden en hebben een wat dunnere saus. Het zijn vaak frisse, pittige gerechten en worden veelvuldig met vis bereid. Bij Indiase curries denk je aan specerijen en een dikke saus. Aromatische, rijke stoofschotels op basis van lam of kip.

De groene garnalencurry, waarvan ik je hier het recept geef, is een typische Thaise curry. De rode kipcurry die binnenkort op mijn blog komt is een Indiase curry. De gele groentencurry is ook Indiaas.

Groene garnalencurry voor 4 personen

500 gram tijgergarnalen (diepvries)

1 blikje kokosmelk

2 eetlepels groene currypasta

500 gram groenten, bijvoorbeeld courgette en paksoi, gesneden
Olijfolie
Evt. verse koriander om eroverheen te strooien

Zet een wok met wat olie op het vuur. Bak de currypasta een minuutje zodat de smaken loskomen. Voeg de courgette toe en bak even mee. Voeg de witte gedeeltes van de paksoi en bak nog een minuut mee. Voeg de kokosmelk en de bevroren garnalen toe en laat het geheel vijf minuten pruttelen met de deksel op de wok. Voeg tot slot de groene stukjes paksoi toe, roer goed door, proef of je de curry pittig genoeg vindt en serveer met rijst en naanbrood. Bestrooi de curry eventueel met verse koriander.