I love Nigella!

Sorry!

Ik schaam mij diep. Echt waar. Ik heb jullie - mijn trouwe bloglezers - verwaarloosd, en flink ook! Gelukkig heeft de AH een heel scala aan kant-en-klaarmaaltijden, want ik zou het niet op mijn geweten willen hebben dat mijn witte contentloze pagina's hebben gezorgd voor dito ontbijt-, lunch- en dinerborden. Ik ga er voor het gemak (en voor mijn eigen gemoedsrust) even vanuit dat iedereen de blogloze anderhalve maand heeft overleefd. Maar ik vind wel dat ik een kleine uitleg verschuldigd ben, want wat heb ik dan de afgelopen tijd gedaan?

Nou, dat begon met een erg fijne vakantie in New York (wereldstad, moet je zien, binnenkort de foto's!) en een jetlag die bijna een week duurde. Daarna een schitterende bruiloft in Italië van zwager & schoonzusje. Toen was het inmiddels half september, kwam ik nietsvermoedend terug op mijn werk en kreeg ik te horen dat mijn baan is komen te vervallen. Slik, schrik. En ja, sindsdien heb ik dus alle tijd om uitgebreide zesgangendiners te bereiden, maar emotioneel moest er eerst het een en ander rechtgezet worden.

Eergisteren was mijn officiële afscheid, vandaag de officiële start van een nieuw begin. De druk is meteen opgevoerd: ik kreeg twee kookboeken (Jamie's Italië, si si en Nigella's Express), hadden ze van mijn verlanglijstje op mijn blog geplukt, slim!! En een kadobon van Oldenhof. Heerlijk om alvast te fantaseren wat ik daarmee ga doen... een pepermolen van Peugeot, een Wesco afvalbak (staat al eeuwen op het verlanglijstje), een Le Creuset pan (idem), het nieuwste kookboek van Yvette van Boven - Home Made Winter of Easy Curry van Madhur Jaffrey...

Van een dierbare collega heb ik de ingrediënten gekregen voor Nocino, Italiaanse walnotenlikeur, met walnoten uit eigen tuin. Vorig jaar, in de tijden voor mijn blog, heb ik al eens geëxperimenteerd met likeur maken. Dat is goed bevallen. Binnenkort hier mijn Nocino experiment met foto's.

Naast al dat is gebeurd ben ik ook druk geweest met mijn andere projecten. Al eerder heb ik wat foto's op mijn blog gezet van mijn knutsel- & frobelzutjes. Mijn knutsels zijn inmiddels geëvolueerd tot prachtige armbanden, oorbellen en suncatchers en binnenkort open ik een webshop. Zodra 't zover is, geef ik hier de url.

Tot morgen!!

De Goddelijke Huisvrouw

'Hoe word ik een goddelijke huisvrouw' is de titel van een van Nigella Lawson's kookboeken. Ik was daar op mijn achtste al uit: door de meest heerlijke cakes en koekjes te bakken. Vijftien jaar later werd dat inderdaad door mevrouw Nigella Lawson herself bevestigd.

Ik zie mezelf nog staan, als meisje van acht, in de keuken in mijn ouderlijk huis. Donkergroen linoleum op de vloer, een donkere eikenhouten keuken, okergele tegeltjes op het aanrecht. Boven de keukenkastjes een richel met allerhande blikjes van De Ruijter en Pickwick die mijn moeder verzamelde (en die inmiddels mijn huis sieren). 

En daar stond ik dan, het liefst likkend aan de deeghaken van de mixer bij het maken van cakebeslag, of kleine balletjes draaiend voor pre-baked-consumptie van het koekdeeg, ik had al vroeg door wat lekker eten was. Na een gesprekje met Ben&Jerry's jaren later, besloten zij cookie dough ijs te maken. Mijn helden!

Mijn kookbijbel in die tijd was 'Het grote bakboek - wat u zelf bakt smaakt het lekkerst'. De kaft is nu grotendeels versleten, de pagina's liggen los en zijn beduimeld met vette vingerafdrukken. Dit boek is mijn meest dierbare kookboek. Het recept voor cakebeslag heb ik tientallen keren gemaakt (simpel te onthouden: 200 gram zelfrijzend bakmeel, 200 gram suiker, 200 gram boter en 4 grote eieren - 75 minuten op 160 graden) en ik heb gevarieerd met banaan, rozijnen, chocolade etc. Rond Sinterklaas was het recept voor Pepernoten bij mij favoriet (100 gram zelfrijzend bakmeel, 50 gram donkerbruine basterdsuiker, 1,5 theelepel speculaaskruiden, mespunt zout, 40 gram koude, harde boter en 2 el melk - 20 minuten op 175 graden) en tussendoor maakte ik vaak kletskoppen of zoute bolletjes (100 gram zelfrijzend bakmeel,  tl zout, peper, 75 gram koude, harde boter - 25 min op 175 graden).

Mijn moeder zei altijd tegen ons dat we, zolang als de cake in de oven stond, op onze tenen door het huis moesten lopen en heel zachtjes doen. Als je namelijk teveel herrie maakte, dan zou de cake inzakken. Wat een briljante manier om even 75 minuten rust te creëren in huis, we geloofden mijn moeder op haar woord.

Nog steeds ben ik dol op alles wat uit de oven komt. Tegenwoordig maak ik 'moderne versies' van de cake van vroeger, in de vorm van muffins (ik heb een heuse muffinperiode gehad), brownies en cheesecake. Het grote voordeel van het maken van muffins is dat je niet minutenlang hoeft te mixen. Je gooit de natte ingrediënten bij elkaar, en in een andere kom de droge. Beetje mengen, alles bij elkaar gooien en klaar is je muffinmix. En muffins zijn natuurlijk veel sneller klaar in de oven.

En ik kan er niet omheen om het hier toch even te vermelden: de allerlekkerste muffins komen van de Albert Heijn. Het zijn die donkerbruine chocolademuffins met echte stukjes chocolade erin. Lekker klef, een enorme calorieënbom en het ideale 'goedmakertje' op mijn werk. Mocht je in de toekomst iets goed te maken hebben met iemand: try these!!

Ipad app Nigella Lawson

Ik ben gearriveerd in het land der hippe mensen: ik heb mijzelf een Ipad aangeschaft. Nadat mij is uitgelegd hoe ik met dit apparaat hele mooie dingen kan doen (eigenlijk heel simpel, want veel intuitiever dan ik gewend was, en dat is op zichzelf dus weer even wennen) ben ik gaan browsen in de Appstore, de winkel van Apple waar je de mooiste Apps kunt downloaden, al dan niet gratis. En, o joy, daar kwam ik mijn heldin, Nigella tegen, in een app, hoe hip. Voor het luttele bedrag van 5,99 euro mocht ik haar downloaden en sinds die dag praat zij op de bank vanaf het scherm naar mij, op mijn bank.

Leuk? Ja, best wel. De app bevat zo'n 50 echte Nigella recepten (ik herken er een aantal uit haar vorige boeken) en een half uurtje video in de vorm van uitleg van haar recepten en hoe simpel ze allemaal te bereiden zijn. Waar ik echt blij van werd was de voice feature. Stel je voor, je staat in de keuken, je gaat iets goddelijks bereiden en je hebt je ipad op het aanrecht staan met de eerste aanwijzingen voor het recept op de eerste bladzijde. Zit je net met je handen in het deeg, gaat het recept op de volgende pagina verder. Help, wat nu, zonde om met die deeghanden mijn ipad aan te raken. Voila, ik roep 'forwards' tegen mijn ipad en de volgende pagina verschijnt (de eerste drie keer begreep mijn ipad overigens mijn 'forwards' niet, misschien toch iets aan mijn uitspraak van het Engels gaan doen).

Is deze app de 6 euro die ik ervoor betaald heb waard? Daar twijfel ik nog 'n beetje over. Kijk, Nigella is elke donderdag om 16.30 op RTL4 te zien. Dan heb ik dus een gratis half uurtje een pratende Nigella tegenover me. De recepten in de app staan ook in haar boeken, maar een boek is 20 of 30 euro, tja, dan is zo'n appje weer goedkoop. Eigenlijk is het kookboek en televisie in een. Wat ik wel heel handig vind is, dat als je dan een van de recepten gaat maken, je eerst even de video kunt bekijken. Ik heb het uitgeprobeerd met het recept voor 'Chewy Macarons'. Zie mijn volgende blog.

Recepten uit 'Keuken' van Nigella Lawson

Zoals beloofd vandaag een aantal recepten uit 'Keuken' van Nigella Lawson. Ook in dit boek van Nigella staan veel recepten op de Express manier, dus supersnel klaar. En ze geeft het hele boek door tips voor de kliekjes die je overhoudt van de gerechten die je gemaakt hebt. Een geweldig recept vind ik de Korstloze Pizza.

Hiervoor klop je 1 ei, 100 gram bloem, zout en 2,5 dl melk door elkaar en giet dit in een ovenvaste vlaaivorm. Een half uurtje in de oven op 220 graden (mijn oven thuis lijkt altijd wat heter te worden, dus ik zet 'm op 180 graden) en daarna de pizza versieren met kaas, chorizo, mozzarella en alles wat verder voorhanden is en nog even 3 minuutjes terug in de oven.

Of de Solitaire linguine met wittetruffelolie, voor op een winteravond als je alleen op de bank zit TV te kijken.

Kook een berg linguine (op tagliatelle, of gewoon spaghetti). Klop een ei los met 3 eetlepels room, 3 eetlepels Parmezaanse kaas, een paar druppels wittetruffelolie en peper. Giet de pasta af en bewaar een espressokopje kookvocht. Roer dat met een klont boter door de pasta en roer dan het eimengsel erdoor.

En om je alvast een idee te geven van andere heerlijke recepten in dit boek: supersimpele Kip teriyaki, Couscous met rucola en citroen, Limoentaart met chocola, Slettenslierten (pasta Puttanesca a la Nigella), Caesarsalade met tortillachips en Chili met kaas.

Overigens, over de recepten op dit blog: ik pas ze soms een beetje aan aan mijn eigen stijl. Omdat ik lui ben en van gemakkelijk houd, of omdat ik sommige ingredienten niet voorhanden heb, of gewoon, omdat ik van varieren houd.

Nigella Lawson, mijn heldin

In mijn dromen ben ik de Nederlandse versie van Nigella Lawson. Helaas, in het echte leven zijn er weinig overeenkomsten tussen haar en mij. Ik heb niet haar weelderige bos donkerbruine krullen, mijn borstomvang reikt niet verder dan een mager cupje B en ook haar sensuele lippen zijn mij helaas niet gegeven ;-). Maar er zijn ook overeenkomsten: ook ik gooi overal room in, liefst zoveel mogelijk. En ik houd van eten. En koken. Maar vooral van eten.

Nigella is mijn heldin. Nigella houdt van eten en van koken en ze maakt zich niet druk om haar figuur. Ze heeft geen maatje 36, maar qua persoonlijkheid is maat 52 nog te klein voor haar. Wat een fantastische vrouw. Nigella schrijft geweldige kookboeken. In mijn kookboeken top-20 komen minimaal drie van haar boeken voor. Ik denk dat het vooral de herkenbaarheid, de laagdrempeligheid en haar no-nonsense benadering van eten en koken zijn die haar zo populair maken. Zelf ben ik dol op haar - wellicht enigszins gespeelde - luiheid (aah... nog een overeenkomst). Het gebruik van plastic zakjes om eten te paneren en van wegwerp folievormen om in te bakken, om uiteindelijk zo min mogelijk afwas te hebben bevalt mij uitstekend.

Haar nieuwste boek 'Keuken' is een van mijn favorieten. In Keuken deelt Nigella Lawson al haar keukengeheimen met het grote publiek. Naast bijna 200 recepten is ook dit boek weer doorspekt met Nigella's humoristische, persoonlijke verhalen. Vooral de 'zwarte keukenspullenlijst' werkte bij mij op mijn lachspieren. Hierin verhaalt Nigella over alle elektrische keukenhulpen die ze in de loop der jaren heeft aangeschaft of gekregen en die nu in de kast staan te verstoffen. Om je een idee te geven: een elektrische jammaker, een elektrische sauzenmaker en een yoghurtmaker aangeschaft in een vlaag van new age-enthousiasme.

Het boek is opgedeeld in hoofdstukken. Handig, zou je zeggen, maar wat mij betreft niet erg functioneel. Als je het boek van voor naar achteren leest (ja, dat heb ik gedaan), klopt de volgorde absoluut en is het geheel een schitterend verhaal over Nigella's leven in de keuken. Als je echter een recept zoekt en in je hoofd een voorgerecht-hoofdgerecht-nagerecht systeem hanteert, ben je in dit boek lang aan het zoeken. Maar goed, je kunt niet alles hebben. De recepten zijn in ieder geval - zoals in elk van haar boeken - om je vingers bij af te likken. In mijn volgende blog komen een paar van mijn favorieten aan bod.