Smaaktest: Burts by Beluga chips

Hans van Wolde van Restaurant Beluga in Maastricht heeft in samenwerking met chipsfabrikant Burts twee geweldige smaken op de markt gebracht: Colombo Curry en Vanilla Sea Salt. Weer van die gekke smaakjes, het lijkt wel mode. Alsof alle normale smaakcombinaties al eens bedacht zijn, en wij Hollanders maar eens aan de rare combinaties moeten. Al moet ik zeggen dat Colombo Curry en Vanilla Sea Salt mijn mond een aangename smaakbeleving geven. Daar kunnen ze bij Smiths nog wat van opsteken. Ik heb lang getwijfeld of de 'Babi Pangang nr 69' en 'Patatje Joppie' bij ons het huis in zouden komen. Tot op heden is het ze niet gelukt. Overigens zijn de 'Burts by Beluga' chips exclusief verkrijgbaar bij Albert Heijn.

Smaaktest: Arizona's ice tea

Weer zo'n leuk, nieuw product in de schappen van Albert Heijn: Arizona Ice Tea. Ik viel voor de leuke verpakking, een plastic flesje met gezellig zomerse kleurtjes. En de website http://www.drinkarizona.com/ is ook al zo gezellig; een jaren-70-mintgroene achtergrond en gezellig zomers muziekje. Ik zie me al helemaal lopen met een hip flesje Arizona in plaats van mijn eeuwige watertje. Maar ja, is het wel te drinken? Mijn ervaring is dat er nogal wat verschil in ijstheeën zit qua smaak. Van weeig perzik tot fris citroenig en alles daartussen.

De smaken die bij Albert Heijn verkocht worden zijn zwarte thee-citroen, zwarte thee-perzik, groene thee-ginseng-honing en groene thee-granaatappel. En eerlijk waar, ze zijn fantastisch!!! Citroen is echt citroenig, lekker zuur, fris. Perzik is ook fris, zonder dat weeige. De groene theesmaakjes zijn wat zachter, en erg lekker. Dit is mijn nieuwe favoriete merk ijsthee!

De Italiaanse supermarkt

Nog minder dan twee weken en dan zitten we in Toscane. In een prachtig appartement op het Toscaanse platteland. Een van de uitjes die altijd op het programma staat als ik in het buitenland ben, is een bezoek aan de supermarkt. Urenlang kan ik dwalen door de Franse hypermarché of de Italiaanse ipermercato. Op zoek naar regionale specialiteiten en producten waar in Nederland moeilijk aan te komen is.

In de loop der jaren hen ik een standaardlijstje gemaakt van alles dat sowieso, elke keer als ik in Italië ben, meegaat naar huis. Dat lijstje begint met drank. Limoncello, die heerlijke, stroperige likeur op basis van citroenen. Ooit ga ik 'm zelf maken, ik heb het recept. Tot die tijd importeer ik vanuit La bella Italia. En wijn. De vakanties in Italië beginnen met het proeven van veel, heel veel wijn. Aan het einde van de vakantie maak ik een selectie van de lekkerste wijnen en die gaan per 6 of 12 mee naar Nederland. Soms ook een flesje grappa. En natuurlijk een doos (of twee) prosecco. Liefst de spumante, die bubbelt nog meer dan de frizzante.

En dan eten. Allereerst natuurlijk pasta. Ik heb ooit gelezen dat de Italianen de macaroni die in Nederland wordt verkocht naar karton vinden smaken. Ik kan ze niet helemaal ongelijk geven. Dus gaan er pakken pasta mee naar huis, van Barilla, de grootste pastafabrikant van Europa. De Cecco heeft trouwens ook goede pasta's. Een paar pakken penne van een kilo, spaghetti in diverse diktes en lasagnebladen. En bloem, doppio zero, de fijnste soort om zelf pasta van te draaien. Risottorijst neem ik ook mee, zowel carnaroli als arborio, ik ben er nog niet uit welke ik de lekkerste vind. Natuurlijk ontbreken ook de Star bouillonblokjes smaak funghi porcini niet. Deze gebruik ik om risotto funghi porcini te maken. Een paar flessen goede olijfolie om mee te koken en over salades te sprenkelen maken de lijst compleet.