Spannende bonbons van Australian

Australian Homemade is een bedrijf dat onder andere geweldige bonbons maakt. Je vindt ze vaak op stations. De bonbons hebben een typisch Australisch uiterlijk - de bovenkant is versierd met patronen uit de Aboriginal art. De franchiseketen is trouwens opgericht door Bart van Elsland, ook de oprichter van de Bakker Bartwinkels.

Australian verkoopt verschillende 'bonbonlijnen', waaronder de Extremes. Nu houd ik wel van een beetje extreem, zeker in smaak, dus toen manlief een doosje Extremes voor mij meebracht was ik verrukt. Even de negen smaken op een rijtje:

Cashew Wasabi

Roses & Lavender

Mixed Spices

Strawberry & Balsamic Vinegar

Pesto

Pandan Leaf

Champagne & Jasmine Honey

Black Truffle

Grappa

Kijk, dat klinkt nog eens extreem, voor chocolaatjes dan. Maar natuurlijk gaat het uiteindelijk om de smaak. Die is een stuk minder extreem dan de namen doen vermoeden. Het eerste dat opvalt is dat alle bonbons ook echt zoet smaken. Soms is het even zoeken naar de betreffende smaak. Truffel haal ik er wel uit (erg lekker overigens, in combinatie met zoet), maar cashew-wasabi blijkt een stuk moeilijker. En hoe smaakt pandan eigenlijk? Lekker, dat wel, maar een typische smaak? Een blindproefsessie zou ik niet aandurven, ik ben bang dat ik geen 9 uit 9 scoor.

Zijn ze dan wel de moeite van het proeven waard? Ja, dat absoluut! Het is weer eens iets anders dan anders en lekker zijn ze zeker!

Thuis bonbons maken

Daar ga ik dan, thuis in eigen keuken bonbons maken. Eerst de chocolade smelten. Je kunt elke chocolade gebruiken die je wilt. Een chocolatier gebruikt chocoladegallettes, maar ook de goedkoopste supermarkt chocolade geeft een prima resultaat. Even later: het tempereren is gelukt! Ik heb de chocolade verwarmd in de magnetron tot 45 graden, gecheckt met een kookthermometer. Door er blokjes chocolade aan toe te voegen teruggekoeld naar 30 graden, nu kan het bonbons maken beginnen. Ik begin eenvoudig, met kant-en-klare vulling uit de supermarkt. Blokjes nougat en fudge. Als versiering gebruik ik hazelnoten, amandelen, walnoten en rozenblaadjes.

Het doorhalen van de bonbons is een geduldklusje. Je hebt hiervoor speciale doorhaalvorkjes. Gezien de prijs (rond de 15 euro) kom ik tot de conclusie dat een gewone vork prima voldoet. Je gooit een blokje vulling in de vloeibare chocolade en met een vork draai je het blokje om, laat de overtollige chocolade eraf lopen en laat je de bonbon op vetvrij papier, of in dit geval een snijplacemat glijden. Nootje erop en klaar. Na een uurtje kliederen met chocola heb ik een plaat vol zelfgemaakte bonbons en ben ik volmaakt in zenstemming door het repeterende doorhaalwerk. Even in de koelkast laten staan om op te stijven. De volgende ochtend kijken of er inderdaad geen witte waas over de chocolade is gekomen: yes, ze zien er allemaal nog even prachtig uit! Zo trots, zo mooi, dat ik ze bijna niet durf op te eten. Gelukkig heeft manlief daar minder problemen mee.

Workshop bonbons maken

Chocolade. Een bloederig verhaal. De Azteken in Mexico dronken een chocolademelkachtige substantie en offerden mensen aan de godin van de vruchtbaarheid, Xochiquetzal. In 1519 kwam de Spanjaard Cortez aan land. De Azteken dachten dat hij de langverwachte god Quetzalcoatl was en onder leiding van koning Montezuma onthaalden ze hem met alle eerbetoon. Cortez echter had andere plannen, hij moordde de Azteken uit. Cortez nam vele kostbaarheden mee terug naar Spanje, onder andere cacaobonen, die bij de Azteken een wettig betaalmiddel waren. Vanuit Spanje veroverde de chocolade heel Europa.

Zo wordt de geschiedenis van choolade ons op gepassioneerde wijze verteld door de man van The Chocolatebar (http://www.chocolatebar.nl/) uit Nijmegen, die ons vanavond een workshop bonbons maken geeft. Eerst proeven we een aantal soorten chocolade. Net als bij koffie en thee zijn er veel smaakverschillen tussen bijvoorbeeld chocolade uit Mexico en uit Afrikaanse landen. Nadat we alles gehoord hebben over de oorsprong en het maken van chocolade mogen we zelf aan de slag.

Met kant-en-klare vulling van marsepein, fudge en nougat maken we onze bonbons. Versierd met amandelen, walnoten en sinaasappelschil halen we de bonbons door getempereerde chocolade. We gaan allemaal naar huis met een doosje zelfgemaakte creaties.

Is het de moeite waard, zo'n workshop volgen? Deze workshop stond al een tijdje op mijn lijst-van-leuke-dingen-uitproberen. De personeelsvereniging van het bedrijf waar ik werk organiseerde de workshop, dus voor mij kwam dat perfect uit. Omdat we met een groep van ruim 50 personen waren, werd het een vrij basic workshop. Wat ik graag had willen leren was chocolade tempereren en vulling maken, en dat kwam helaas niet aan bod. Toch is het de moeite waard om deze workshop te volgen. Zeker met een groep. Je leert veel over chocolade en het is leuk om te zien hoe creatief anderen zijn bij het maken van hun eigen bonbons. Er ontstaan echt kunstwerkjes. En daarna kun je natuurlijk altijd nog een gevorderden workshop volgen.